Wat je krijgt als je dit openslaat
Stel je voor: het is februari, buiten waait het, en je hebt een boek nodig dat naar zee ruikt. Finstere Gezeiten is precies dat. Het derde deel in de SOKO SYLT-reeks pakt de vertrouwde formule op, Berger en Claasen op het Noordfriese eiland, en trekt die net iets donkerder. De sfeer zit goed. Eerlijk gezegd is dat voor mij al de helft van het werk bij dit soort regionale thrillers.
Het boek is Duits, dus als je de taal niet beheerst, stop je hier. Geen Nederlandse vertaling beschikbaar, voor zover ik weet. Dat is een reëel voorbehoud.
Wanneer dit loont, en wanneer niet
Voor wie de eerste twee delen heeft gelezen: dit is een logische volgende stap. De verhaallijn bouwt voort op de karakters, en de schrijver weet inmiddels goed wie Berger en Claasen zijn. Dat merk je. Ze voelen niet meer als schetsen, maar als mensen die je herkent.
Voor wie de reeks niet kent: begin bij deel één. Finstere Gezeiten gooit je niet meteen in het diepe, maar je mist context als je koud instapt.
Het tempo ligt hoger dan in deel twee, vond ik. Een paar scènes op het strand 's avonds laat zijn precies zo beschreven dat je de kou voelt. Kleine details, maar ze tellen.
Prijs versus plezier
Voor 11,75 euro krijg je een avond of twee goed leesplezier, als Duitstalige kustcrime jouw genre is. Geen koopje in de klassieke zin, maar een eerlijke prijs voor wat het is.
