Voor wie al vanaf deel 1 meegaat
Als je de Bobiverse-reeks niet kent: Bob Johansson sterft, wordt een ruimtesonde, en repliceert zichzelf over het universum. Klinkt absurd. Is het ook, maar op de beste manier. Dennis E. Taylor combineert harde sci-fi met humor die je niet verwacht, en dat heeft hem een trouwe fanbase opgeleverd.
Deel 6, The Infinite Extent, pakt de draad op waar deel 5 hem liet vallen. De Bob-klonen breiden hun bereik verder uit, nieuwe bedreigingen komen in beeld, en de vertrouwde mix van technische bespiegeling en droge grappen is er gewoon. Ik las de eerste vijftig pagina's in één ruk op de bank, kopje thee koud naast me, zonder dat ik het merkte.
Eerlijk voorbehoud
Voor wie nu pas binnenstapt: begin niet hier. Deel 6 zonder de voorgaande delen lezen is als halverwege een gesprek binnenkomen. Je mist context, je mist de emotionele opbouw, en je snapt de grappen niet.
En voor de langjarige fans: het is geen verrassend boek. Taylor doet wat Taylor doet. Dat is fijn als je dat zoekt, maar verwacht geen grote omslag in stijl of structuur. De reeks is op dit punt comfortabel, misschien iets te comfortabel.
Voor wie loont het
Voor iedereen die deel 5 uitlas en meteen deel 6 wou hebben: dit is het boek. Geen twijfel. Op €15,65 is het voor een Engels paperback een nette prijs, en de voorraad loopt snel terug, volgens Amazon. Als je al fan bent, hoef je er niet lang over na te denken.
