Sfeer als troef
Als je ooit op Sylt bent geweest, weet je hoe het er in november uitziet: grijs, koud, en die wind die nergens ophoud. Precies die atmosfeer probeert "Düstere Dünen" op papier te zetten, en eerlijk gezegd lukt dat verrassend goed. De setting voelt aanwezig, bijna tastbaar. Niet elk misdaadboek slaagt daarin.
Berger en Claasen zijn inmiddels vertrouwde gezichten voor lezers van de reeks. Dit vijfde deel pikt de draad netjes op. Je hoeft de vorige delen niet te hebben gelezen om te volgen, maar een beetje achtergrond helpt wel voor de ondertonen tussen de twee rechercheurs.
Voor wie, en voor wie niet
Dit is een Duitstalig boek. Dat klinkt logisch, maar het is het eerste waar je rekening mee houdt: lees je vlot Duits, dan is de instap laag. De schrijfstijl is toegankelijk, geen zware literatuur. Heb je moeite met de taal, dan pik je de nuance in de dialogen gewoon niet mee.
Voor liefhebbers van Scandinavische sfeer maar met een Duits eiland als decor, is dit precies goed. Denk minder aan actie, meer aan sluimerende spanning en lokale kleur.
Het prijsje van iets onder de twaalf euro is redelijk voor een nieuw boek in deze categorie. Geen koopje op papier, maar de Amazon-bestsellerlijst voor Nederland suggereert dat er vraag naar is. Mijn voorbehoud: wie dit koopt als eerste kennismaking met de reeks, loopt het risico later de andere vier delen ook te willen. Reken daar maar op.
