Het begin dat je binnenzuigt
Ik begon Die Psychiaterin op een doordeweekse avond, puur om een hoofdstuk te lezen voor het slapengaan. Twee uur later lag ik nog steeds wakker, licht geïrriteerd op mezelf. Het boek opent met een scène die meteen een ongemakkelijk gevoel oproept: je weet niet of de hoofdpersoon gevaar loopt, of zelf een bedreiging vormt. Die twijfel houdt vol.
Het Duits is toegankelijk, zelfs als je de taal een beetje roestig beheerst. Zinnen die je meeneemt, geen zware literatuurpretentie. Gewoon een goed geconstrueerde spanning.
Voor wie dit werkt, en voor wie niet
Ben je fan van psychologische thrillers met een vrouwelijke hoofdpersoon die zelf aan het rafelen is? Dan is dit jouw boek. De auteur speelt slim met de vraag: is wat zij waarneemt professionele intuïtie of haar eigen psyche die rare sprongen maakt?
Eerlijk gezegd is het einde iets te netjes afgerond voor mijn smaak. Ik had liever wat meer onzekerheid overgehouden. En als je echt van literatuur houdt waarbij elke zin telt, dan zal dit te vlot aanvoelen.
Maar voor een lang weekend, een treinreis, of gewoon die avond waarop je je brein even wil uitzetten zonder je te vervelen: het past precies. Geen dikke pil, geen trage opbouw. Gewoon een thriller die zijn werk doet.
Wat je meeneemt
Voor iets onder de dertien euro krijg je een boek dat beter is dan veel duurdere exemplaren in hetzelfde genre. De voorraad kan snel opraken, dat zegt Amazon er niet voor niets bij.
