Een reeks die je oppakt en niet loslaat
Als je de Jan Tommen-reeks nog niet kent, begin dan niet hier. Serieus. Deel 13 is geen instapper, het is een beloning voor wie de vorige delen heeft gelezen. De verhaallijnen, de karakters, de subtiele verwijzingen naar eerdere afleveringen: dat bouwt al jaren. Wie halverwege instapt, mist de helft van de lading.
Ik herinner me dat ik deel 1 op een regenachtige zondagmiddag oppakte, gewoon om te kijken of het wat was. Drie uur later zat ik nog steeds op de bank. Die combinatie van psychologische spanning en een hoofdpersonage dat je nooit helemaal doorhebt, dat is wat deze reeks onderscheidt.
Wat Band 13 concreet biedt
Die Kälte des Zorns (de kou van de woede, vrij vertaald) zet die toon voort. Het tempo ligt hoog, de sfeer is grimmig zonder goedkope schokeffecten, en de plot heeft genoeg wendingen om je aandacht vast te houden. Geen overbodige pagina's. Eerlijk gezegd vind ik dat een kwaliteit op zich.
Het is een Duitstalig boek, dus dat is iets om rekening mee te houden. Voor wie Duits leest: geen probleem. Voor wie dat niet doet: dit is niet het moment om te oefenen.
Voor wie is dit iets
Als je de reeks al volgt, heb je dit boek eigenlijk al nodig. De prijs is redelijk voor een nieuw hardcoverformaat in een populaire reeks. Ben je een nieuwkomer in de thriller? Begin bij deel 1, geloof me. Dat is geen straf, dat is gewoon hoe je deze reeks het meeste plezier haalt.
