Wat je hier koopt
The Last Ronin is geen gewone Turtles-strip. Het verhaal speelt zich af in een dystopisch New York, ver in de toekomst, waar nog maar één Turtle in leven is. Welke? Dat verklap ik niet. Maar geloof me: de keuze snijdt.
De toon is donker, traag en heel bewust. Geen grappige one-liners, geen pizza-grappen. Dit is een verhaal over verlies, over schuld, over wat er overblijft als alles wat je liefhad verdwenen is. Voor wie de originele Mirage-strips kent: dit voelt als een rechtstreekse brief aan die lezers.
De tekeningen: hier zit het geld
Eerlijk gezegd is de visuele kant voor mij het sterkste argument. De afwisseling tussen kleur en zwart-wit, de manier waarop de actiesequenties bijna filmisch zijn opgebouwd, de details in de achtergronden. Je kijkt er langer naar dan je verwacht.
Het hardcoverformaat helpt daarbij. Grote pagina's, stevig papier. Dit is geen boek dat je in de metro doorleest en dan kwijtraakt.
Voor wie, en voor wie niet
Als je de Turtles alleen kent van de tekenfilmserie uit de jaren negentig, kan de toon even wennen zijn. Dit is geen nostalgie-vibe, het is een afscheid. Wie daar klaar voor is, krijgt iets dat echt beklijft.
Kinderen onder de twaalf: niet voor hen bedoeld. Geweld, thema's van rouw, morele grijsheid. Maar voor de dertigers die destijds met Raphael en Leonardo opgroeiden: dit is precies zo goed als je hoopt dat het is.
