Wat maakt dit bord anders dan een plastic knoppenspeeltje
Mijn nichtje van anderhalf, normaal een wervelwind, zat er gewoon mee op de grond. Tien minuten, twaalf, vijftien. Ze klikte schakelaar omhoog, lampje aan, schakelaar omlaag, lampje uit. Steeds opnieuw. Dat is eigenlijk het hele principe, en het werkt verrassend goed.
Het hout voelt degelijk aan, niet speelgoedachtig. De schakelaars geven een bevredigend klikje, de lampjes reageren direct. Geen melodietje dat je na drie minuten gek maakt, geen batterijklepje dat meteen kwijt is. Gewoon tien schakelaars, drieëntwintig ledlichtjes, en een peuter die ontdekt dat oorzaak en gevolg werken.
Voor wie dit loont, en voor wie niet
Eerlijk gezegd is dit een van die cadeaus die je gerust kunt geven aan ouders van kinderen tussen één en drie jaar. Het traint de fijne motoriek op een manier die niet geforceerd voelt, het ziet er niet goedkoop uit, en voor net boven de twintig euro is de prijs-kwaliteitverhouding gewoon goed.
Wat ik minder vind: er is geen variatie in uitdaging. Een kind van drie raakt er na een paar weken doorheen. En voor een peuter die al een beetje verder is met fijne motoriek, is het misschien te snel te makkelijk.
Maar voor het eerste cadeautje voor een jarige peuter, of als rustmoment thuis? Dit is een van de betere keuzes die ik de laatste tijd heb gezien in dit segment. Bescheiden, doordacht, en precies genoeg.
