Wat je in handen hebt
Dit is geen zelfhulpboek vol stappenplannen en grafieken. Het zijn 100 korte herinneringen, bedoeld voor vrouwen die zoveel hebben gegeven dat ze zichzelf ergens onderweg zijn kwijtgeraakt. Elke pagina is op zichzelf staand, compact, direct. Je kunt het van voor naar achter lezen, maar ook gewoon openslaan waar je uitkomt.
Eerlijk gezegd deed de titel me eerst een beetje fronsen. Het klinkt alsof het op een bepaald type vrouw mikt, en dat klopt ook. Als je je niet herkent in het beeld van 'altijd maar geven en jezelf vergeten', zal dit boek je waarschijnlijk koud laten. Maar als je dat gevoel wel kent, en veel vrouwen kennen het, dan raakt het soms verrassend precies.
Wat me opviel bij het lezen
De toon is zacht maar niet zoetsappig. Geen verwijten, geen grote beloftes. Sommige herinneringen zijn zo herkenbaar dat je even stopt. Ik zat ermee op de bank en dacht aan mijn moeder, die haar hele leven heeft gedaan wat iedereen nodig had. Ik had het haar willen geven.
Het formaat maakt het ook laagdrempelig. Geen tijdsinvestering van weken, geen dikke ruggengraat die je ontmoedigt. Vijf minuten voor het slapengaan is genoeg.
Voor wie en voor wie niet
Voor wie zichzelf herkent in de titel, of iemand kent die dat doet: het is een attent cadeau voor 15,99 euro, en dat is weinig voor iets dat blijft hangen. Voor wie op zoek is naar praktische coaching of diepgaande psychologie: kijk verder. Dit boek wil geen therapeut zijn. Het wil alleen even zeggen: je mag er ook zijn.
