Pandora is passé, welkom in iets veel groters
Als je ooit een Borderlands hebt gespeeld, weet je wat je krijgt: schreeuwerige kleuren, absurde wapens met namen die je doen lachen, en een gameplay-loop die gevaarlijk verslavend is. Borderlands 4 gooit daar gewoon meer bovenop. Nieuwe planeet, nieuwe Vault Hunters, en een vijandensysteem dat net iets slimmer aanvoelt dan voorheen. Op de PS5 loopt het ook nog eens heerlijk soepel, 60 fps zonder gedoe.
Ik heb vorige week een middag gepland voor 'even kennismaken'. Vier uur later zat ik nog steeds legendaries te sorteren en mijn buildopties te vergelijken. Dat zegt genoeg.
Voor wie is dit iets?
Geloof me: als je van couch co-op houdt, is dit een cadeau. Met een vriend naast je op de bank wordt de chaos gezellig in plaats van overweldigend. Solo is het ook prima, maar je mist dan wel wat van de energie.
Voor wie dit minder is: spelers die verhaal boven actie stellen, of die de serie niet kennen, kunnen in het begin verdwaasd raken. De onboarding is snel, en het spel verwacht dat je meedoet zonder al te veel vragen.
De prijs maakt veel goed
Voor een nieuwe release op dit prijsniveau is de drempel laag genoeg om te proberen. Geen Season Pass, geen grote kortingen van tevoren, maar die 17,99 euro voor een verse PS5-titel is eerlijk gezegd een prettige verrassing. Zeker als je weet dat de inhoud je makkelijk tientallen uren bezighoudt.
Mijn voorbehoud: wie hoopt op een volledig vernieuwde formule, komt bedrogen uit. Dit is Borderlands, verfijnd en uitgebreid, maar niet heruitgevonden.